Hüzündeki Burukluk
14.7.2009 ·
Yağmur yağıyor ne güzel. Damlalar yere düşüyor göz yaşlarımla birlikte.Karanlık çokmuş caddeye gece olmuş gökyüzünde,insan ürperiyor doğrusu.Anılar hiç rahat bırakmıyor dinlemek istemiyor dillenmek istermişcesine aklınla oyun oynuyor.
Selam olsun o zaman anılara yaşadıklarıma ve yaşamak istediklerime.Dünya elinde bir file ile avlıyor insanları bunları izletmek içinde yeryüzünde bırakıyor beni tanrı. Günahlarım çok fazla belkide fakat ben sevebilirim.
Artık beynim bir düşünceden diğer bir düşünceye atlamakta.Algılayamamakta gerçekleri inanmak istememekte kalbim huzura ve inanca,sanırım ölüyorum ben.
Ne kadar rahatlık bu ölüm bir kemerden koşarak inmek gibi huzurlu geliyor insana bütün bu olumsuzluklardan kurtulmak ve o mis kokuya ulaşmak gibi..Ama değil asıl gerçek orda gizli gidilmemesi gereken bilinmemesi gereken gerceklerin hepsi orda, ölümde gizli..
Neyse defterim; çayım bitti.Ve benim düşünselimde sona erdi burda.Kalemimin kalbi kırık yazmak istemiyor,benim gönlüm buruk yaşamak istemiyor.
Karanlık bir kayada oturuyorum taki o gelene kadar..
Şimdilik hoşcakal.
Ceren Çeltik.
Yorum (yok) Yorum yaz!
Rüzgarımsı
13.7.2009 ·
Ve sen gittin..
Soğuk bir cehennem şimdi evimiz.Elimde bir şarap ve ağlamamak için pencerenin pervazında oturuyor kalabalığa bakıyorum.Orda bir yerlerdesin beni unuttun mu?..
Yatak soğuk,ellerim soğuk,ev soğuk morg havası var hergün iki tabak koyuyor ve kaldırıyorum masaya. Sabah olduğunda yeniden karanlık güne başlıyor ve ellerimi yıkıyorum. makyaj yapıyor dışarıda dolaşıyorum. Sana benzeyen insanlar sana benzeyen cansız mankenler ve bize benzeyen çiftler görüyorum. Sende görüyormusun?..
Unuttun değil mi beni hiç bilmediğim bir şehirde sıcak olduğunu varsaydığın birinin kollarında bizi unutmuş şekildesin işte sen böylesin..
Bu sabahda diğer sabahlardan biri gibi sanıyordum..;
Ellerimi yıkadım gözlerimi sildim ruju elime aldığımda artık pes etmişti sensizliğe bedenim yüreğim ellerim camı pencereyi sana ve bana ait olan ortak herşeyi attım yıktım,yırttım yok ettim ellerim kanadı gözlerim ağladı,yüreğim boş bir yola fırladı..
Bıraktım.
O ev hak etmediği şeyler gördü.Ve ben hak etmedim şeyler hissetim. Artık boş bir yolda sadece koşuyorum ellerim kanıyor uzun saclarımı kesiyor rüzgar susturuyor yağmur ve donduruyor soğuk beni. kaldırımlar dışlıyor toparlamamı istermişcesine.
Durdum.
Yoksun benim için yoksun bedenimde yatağımda ve yoksun cenettimde yoksun gezegenimde ve yoksun kalbimde.Aşkım bu sabah öldürdüm seni ve sana ait herşeyi.Geri sadece bir kül yığını kaldı temizlenmesi kolay şekilde..
Son söz.
Elveda aşkım kör kuyu bir şehir kör gözlerinle..
Ceren Çeltik
13.07.09
Yorum (yok) Yorum yaz!
Son Dostluk Senfonim.
8.7.2009 ·
Dur dinleyeceksin beni dost;
İnanmıyorum artık..
inancımı kaybettim..
hani sadıktık,hani ilk ben sonra sen ölecektin.
sahil kasabasına ne oldu.
Yanık izlerim senin içindi..
İnancımı yok ettin,ettim..
Nerde o ada manzaramız.
Paylaştıklarımız.
Gereksiz ağlamalar.
Delice gülmelerimiz.
Tükendik.
Tükettik..
Sırlarımızda gömüldü
Sevgimizle,dostluğumuzla.
Artık ne ben eski ben.
Nede zaman eskisi gibi yavaş akacak.
Olabildiğince uzak
olabildiğince hızlı olucam bu hayatı
Yaşamak,anılarımızı unutma ve,
Mutlu olabilmek için.
Öldürdün bizi.beni.kendini..
Bir kızkulesi penceresinden,
Elveda
Bir dosta sön sözleri..
C~rn 09
Yorum (yok) Yorum yaz!
Bir gezegenden
22.6.2009 ·
Bir gezegendeki kalıntıyım şimdi kendince mutlu kendince huzurluyum şimdi.Bizi hatırlamadan uyuyamıyorum odanın sıcağı bedenime bedenimde su birikintisi olarak yorgana bulaşıyor.Bedenini aramaktayim.Belkide sende beni aramakta mor sümüllü bahcede oturup o ağaca bakmaktasın.Eğlenme benimle gözlerine yenik düştüğümü bile bile eğlenme benimle.Ya geleceksen gel yada duracakcaksan durakca kendi dünyada.
Susmak istemiyorum artık mutluysam mutluluğumu,huzurlu isem huzurumu okşamak istiyorum.Ezdirmiyor kendimi konuşturtmuyorum insanları karşımda.Hayat bir test kağıdıydı benim için onuda birincilikle verdim.
Planlarımı ertelemiyorum aklıma geleni yapıyor,söylüyor ve gülüyorum.Hoşuma gidiyor artık bu dünyada insanlarla yer almak sevenlerimi biliyor sevmeyenlerime sevgiyi öğretiyorum.Susmak gerekmez susan kişi varsa ezmek gerekmez ezilen bir kişi varsa öldürmek gerekmez. Kendi halinde yaşaması kendi istediklerinin yapılmasını istemek yeter.Ama insanın tek yardımcısı gene kendisi.
Ölmek mi istiyordun beni bırakıp gittiğinde sokakta oturup ağladın ve gecelerce bir kadehdemi aradın beni ama bulamadın değilmi. Öl artık bir kadehde boğul ve ölürken sesini duymayayım benim için bir boşluksun tükürdüğümde ne kadar uzağa gitti diye baktığım..
C~rn
22 . 06. 09
14:20
Yorum (yok) Yorum yaz!
kalb-i
19.2.2009 ·
Gözlerden uzak bir diyar düşünmekteyim.Şuan bir kaldırımda oturuyor ve üstümde
sadece sabahlığım olmakla birliklte bir kırık dökük kalbim yüreğim bulunmakta
gelecekmisin ki.Neden burda oturmuş siyah vosvoslara bakıyorum.Neden seni düşünüyorum
neden ellerimi yüzüme sürüyor ve tuzlu suyu siliyor siliyor ve yağmur suyu ile karışmasını izliyorum.
Bunlar bana olmazdı biliyormusun şimdi o evde çaydanlık gibiyim bir süs veya bir mandal..
Morg havasındaki yatağımız.Ölü bedenime eşlik ediyor her gece.
Görmek istediklerini görmüş.hissetmiş sevmişindir umarım.Dileklerim halen sana ve senin üzerine.
Solmus papatyaları iki boş kadeğin yanına koydum.sinirden yırttığım yastıklar yorganlarda kokun var diye
halen yerli yerinde ama benim gibi.. yamalı..
Gözlerm yaşlı bakıyor herşeye.Ölmek kurtulmakmış biliyormusun,ama yaşamak ve gitmemek. yaşarken ölmek
yaşarken seni yaşamakmış..
C~rn
Yorum (yok) Yorum yaz!
« Önceki ::