Rüzgarımsı
13.7.2009 ·
Ve sen gittin..
Soğuk bir cehennem şimdi evimiz.Elimde bir şarap ve ağlamamak için pencerenin pervazında oturuyor kalabalığa bakıyorum.Orda bir yerlerdesin beni unuttun mu?..
Yatak soğuk,ellerim soğuk,ev soğuk morg havası var hergün iki tabak koyuyor ve kaldırıyorum masaya. Sabah olduğunda yeniden karanlık güne başlıyor ve ellerimi yıkıyorum. makyaj yapıyor dışarıda dolaşıyorum. Sana benzeyen insanlar sana benzeyen cansız mankenler ve bize benzeyen çiftler görüyorum. Sende görüyormusun?..
Unuttun değil mi beni hiç bilmediğim bir şehirde sıcak olduğunu varsaydığın birinin kollarında bizi unutmuş şekildesin işte sen böylesin..
Bu sabahda diğer sabahlardan biri gibi sanıyordum..;
Ellerimi yıkadım gözlerimi sildim ruju elime aldığımda artık pes etmişti sensizliğe bedenim yüreğim ellerim camı pencereyi sana ve bana ait olan ortak herşeyi attım yıktım,yırttım yok ettim ellerim kanadı gözlerim ağladı,yüreğim boş bir yola fırladı..
Bıraktım.
O ev hak etmediği şeyler gördü.Ve ben hak etmedim şeyler hissetim. Artık boş bir yolda sadece koşuyorum ellerim kanıyor uzun saclarımı kesiyor rüzgar susturuyor yağmur ve donduruyor soğuk beni. kaldırımlar dışlıyor toparlamamı istermişcesine.
Durdum.
Yoksun benim için yoksun bedenimde yatağımda ve yoksun cenettimde yoksun gezegenimde ve yoksun kalbimde.Aşkım bu sabah öldürdüm seni ve sana ait herşeyi.Geri sadece bir kül yığını kaldı temizlenmesi kolay şekilde..
Son söz.
Elveda aşkım kör kuyu bir şehir kör gözlerinle..
Ceren Çeltik
13.07.09
Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır